Mijn achtergrond
Als klein meisje viel ik al op door mijn lengte. Ik was altijd de grootste van de klas. Alleen al daardoor kon ik moeilijk op de achtergrond blijven. Maar ik was ook ontzettend nieuwsgierig. Vragen waren er uit voor ik het door had. Al gauw wist ik dat ik journaliste wilde worden. Dan kon ik vrij bewegen en de wereld verkennen. Schrijven en veel mensen ontmoeten. En stiekem hoopte ik ooit de Nederlandse Oprah te worden. Wat is een mens zonder dromen…

Inzicht

De journalistiek bleek daadwerkelijk een prachtig vak. Tijdens mijn studie werkte ik bij een lokale omroep en ik had leuke stages. Ik kwam op de gekste plekken terecht en voor grote uitdagingen te staan. In 2001 studeerde ik af als televisiejournaliste. Een mijlpaal, maar tegelijkertijd een verdrietig moment. Want diep vanbinnen wist ik dat ik niet verder wilde in dit vak. Het wereldje was te groot voor mij. Mooi, maar te hard, te dynamisch en te onrustig. Zo groot en stoer was ik dus blijkbaar niet. Er zijn heel wat jaren overheen gegaan voor ik ontdekte wat wel bij mij past: klein en intiem. Een-op-een. Diepgaand. Dat is Op de Praatstoel!